Whitsunday Islands, Daydream Island en Whiteheaven Beach

Een berichtje vanaf Daydream Island, een van de 74 Whitsunday Islands. We zitten hier 2 nachten en het is echt volop Genieten met een hele dikke hoofdletter G.

Na mijn vorige berichtje (in Rockhampton, na onze eerste etappe naar Airlie Beach) zijn we de volgende ochtend vroeg vertrokken en zonder ook maar 1 protestje van onze stoere zoon naar Airlie Beach gereden. We hadden een wat luxere grote camping met een mooi zwembad met maar liefst 2 glijbanen. Levi kreeg hier uiteraard geen genoeg van. En aangezien hij telkens "kom maar" zegt bij het zien van een trap (nee Levi, dat heet geen kom maar, maar een TRAP... Tlap?? Ja, bijna ;) ), riep Levi de godganse middag 'KOM MAAR' als hij weer van de glijbaan geroetsjt was.. Het hield de gemoederen goed bezig laten we maar zeggen :D.

De volgende dag Airlie Beach verkend, en ondanks dat het maar een heel klein plaatsje is, hangt er zo'n heerlijk gemoedelijke en relaxte sfeer dat we er ons de hele dag heerlijk vermaakt hebben. Eerst een plonsje in de lagoon, toen even over een marktje gehobbeld, lekker ergens gelunched, onze Whitsundays trip geboekt, mijn oude hostel bezocht, even een internetcafeetje binnen geweest, Levi laten rennen in de speeltuin,  weer een plons in de lagoon en nog een prachtige afsluiter met een wandelingetje over de 'boardwalk' helemaal langs de kustlijn.
Snachts is het hier in Airlie Beach nog erg warm en met geen zuchtje wind was dat aardig puffen in de camper, maar hey, we wilden hitte en ik hoor in Nederland verhalen van flinke winterse toestanden..
Zondag (gister) zijn we naar Daydream Island vertrokken, onze camper staat op een parkeerplaats in Airlie Beach en we verblijven hier 2 nachten in een hotel. Daydream Island is ongeveer 1 km lang en 400 meter breed en bestaat uit een noord en een zuid kant waarop hotel en faciliteiten gebouwd zijn en het hele middenstuk is rainforest waar je doorheen kan wandelen. Het is heerlijk luxe en relaxed hier. We hebben al bedacht dat mochten we ooit op huwelijksreis gaan, dit het niet kan overtreffen. Dat kan je hier trouwens ook op het eiland: ze hebben een wedding chapel waarin je elkaar het ja-woord kan geven.... Als iedereen nou even spaart voor een ticket, wie weet gaan we dan nog ooit trouwen ;).
Maargoed, gister lekker gerelaxt en vanochtend eerst op een te idyllisch strandje (genaamd Lovers Cove) mooi gesnorkeld, prachtig koraal in alle kleuren en mooie gekleurde tropische vissen. Vanmiddag hadden we een tripje gepland te boot wat ons wat meer zou laten zien van de Whitsunday Islands en waarbij we het (naar mijn mening) mooiste strand van de wereld zouden bezoeken: Whiteheaven Beach. Zie foto's. Het was echt onbeschrijfelijk mooi. De hele trip, alle kleuren turqoise water, de groene bergen, het witte strand, dat zo wit is dat het niet heet is aan je voeten, alles, alles was mooi. Ik ben er 9 jaar geleden ook geweest maar wederom was ik erg onder de indruk. Voor mij is dit tot nu toe geloof ik wel het mooiste stukje op aarde wat er bestaat. En als mensen niet begrijpen waarom we zo'n ontzettend eind naar boven zijn gereden in Australië: dit is de reden...
Nu zitten we weer in het hotel, morgen ons laatste dagje hier en daarna weer zuidwaarts richting Noosa... We'll keep u updated.
Liefs!!!!
Oja en nog dit:
- We zijn onderweg een Kangoeroe teller begonnen achterin de lonely planet, voor we hier kwamen stond de teller op 11 dooie (die nog als zodanig te herkennen waren) en 1 levende maar er leeft hier op Daydream Island een hele kolonie Walibi's!! Op ons toch al zo idyllische strandje worden we dus met enige regelmaat vergezeld door rond hoppende wilde kangoeroes...

 
- Bij vertrek uit Nederland hadden we de twijfel of we de buggy danwel de rugzit mee zouden nemen voor Levi, we zijn erg blij met de keuze voor de buggy op 1 'klein' wandelingetje na... Hier op Daydream Island kun je een rainforest walk maken, uiteraard wilden we dit doen, bij de man aan de receptie gevraagd of het trappen had/geschikt was voor een buggy, hij had geen flauw idee, hij had hem zelf nog nooit gelopen maar hij dacht wel dat het kon. De gok maar gewaagd. Na een paar trapjes Levi in de buggy getild hem er toch maar uit gehaald, bij mij op de nek gezet en Maarten met de buggy opgevouwen in de hand.. Want het werd pure wildernis...!!! :D We hebben onszelf afgemat, peentjes gezweet en krom gelegen van het lachen... We zijn niet zomaar te stoppen en zeker niet voor 1 gat te vangen ;).