Blue Mountains, Kiama en een Wombat op de weg!

Het weer werd er niet beter op in Byron Bay. De hoosbuien hielden aan en het zou zeker nog 4 dagen non-stop regenen. We besloten door te gaan. Zondags wilde Maarten nog gaan surfen maar de kustwachten besloten dat dit feestje niet door kon gaan. Te gevaarlijk. In het dorpje van Byron Bay nog even gewinkeld, nieuwe bikini voor mij en zwembroek voor Maarten en een biologisch verantwoorde lunch genuttigd (mijn lemon and honey tea bestond uit gekookt water met een in mootjes gehakte citroen en een bakje honing, maagzuur kwam spontaan opzetten!) en daarna door naar het zuiden richting Sydney. We zouden op een free camping weer overnachten en wel zien hoever we kwamen. Het rijden ging ondanks de regen heerlijk. Levi hield het goed vol en we waren smiddags om een uurtje of 14:00 vertrokken maar hielden het makkelijk vol tot een uurtje of 21:00 Savonds. Ons campertje weer op een free camping gestald en heerlijk geslapen van 22:00 tot 08:00!!! Persoonlijk recordje voor ons hier in Australië. Levi is vaak een uur voor ons wakker (die werkt puur op de biologische klok: zonsondergang betekent slapen en zonsopgang betekent wakker worden) maar gaat dan tegenwoordig gewoon heel lief een beetje liggen kletsen en zingen op bed, drinkt wat water uit z'n flesje, houdt hele gesprekken met z'n knuffel en zo kunnen wij rustig nog een uurtje verder slapen tot ook onze biologische klok ons wekt ;).
Maargoed, door naar Sydney. Voordat we naar de Blue Mountains gingen moesten we eerst even langs ons verhuur bedrijf om te controleren welke schade onze ENORME kangoeroe had aangericht. De schade viel gelukkig mee en we zijn goed verzekerd op een eigen risico van 200 dollar (160 euro) na. Is te overzien vonden we. Gelijk even een goede aanvulling op onze kampeer-uitrusting gedaan: 2 kussens met slopen, een ventilator voor snachts, een nieuw brandalarm (de vorige bleeeef maar piepen) en 2 nieuwe stoeltjes want de vorige 2 waren in Byron Bay zo'n beetje uit elkaar gevallen. We gingen weer op pad, kamperen 2.0.
In Sydney hoorden we vervolgens dat er 3 doden en 35 vermisten waren in het gebied waar wij vandaan kwamen. Het gebied rondom, Brisbane en Noosa was volledig overstroomd en het Australische weer was voor de 2e keer bij jullie in Nederland in het nieuws. De weg die wij hadden afgelegd op zondag was nu op maandagochtend gesloten vanwege flooding. Hadden we minder ver kunnen rijden (gewoon de helft zoals gepland) dan hadden we nu vast gezeten. Voor degene die dus vanuit Nederland verlangen naar tropische regenbuien in plaats van sneeuwval en vorst: ik denk dat er duizenden in Brisbane graag met jullie zouden willen ruilen. En wij kunnen alleen maar blij en dankbaar zijn dat er een engeltje met ons meereed en ons op zondag dat hele eind al heeft laten rijden.
Nadat we maandag ons bezoekje aan de camper company hadden volbracht nog even een lekkere koffie/lunch in een groot winkelcentrum in Sydney en door naar de Blue Mountains. De rit er naar toe was al prachtig, kronkelend en steil. Rond 15:00 uur kwamen we aan op onze camping en de middag in ons campertje doorgebracht vanwege heavy heavy rainfall. Maar wie maakte ons wat; wij stonden veilig op een heuveltje en op zo'n 1000 meter hoogte.
Toen dinsdag: het magische wonder geschiedde: het was DROOG!!! De zon scheen zelfs een beetje en wij konden onze Blue Mountains Scenic World trip doen. De Blue Mountains zijn prachtige bergen ten westen van Sydney en Scenic World is een manier om op een heel toegankelijke manier diep in de natuur te kijken. Het was zo'n 10 minuten hobbelen met de buggy van onze camping verwijderd. Eerst in een kabelbaan die je diep in de vallei brengt onder het genot van supermooi uitzicht. Daar kan je vervolgens een mooie wandeling maken, buggy laten staan en Levi liep de hele drie kwartier fantastisch mee. Dwars door het regenwoud, erg indrukwekkend. Daarna weer omhoog met de kabelbaan en vervolgens naar de overkant van de vallei met de 'skyway'. Een karretje onderaan een kabel die op 270 meter hoogte hangt met een glazen vloer... Heel gaaf!! En wederom prachtig uitzicht. Het was niet zo moeilijk mooie foto's te maken, allemaal zijn ze goed gelukt ;). Aan de overkant weer een mooie maar lichtelijk drassige wandelroute naar uitzichtpunt over de three sisters (overbekende rotsformatie), Levi inmiddels op de arm, en daarna weer terug. Moe maar voldaan heerlijk in (nieuwe) bikini in de zon voor ons campertje geploft.
De volgende dag weg uit de Blue Mountains maar niet voordat we de Jenolan Caves hadden bezocht. Volgens de (zeer langzaam pratende en vermoeiend archeologisch onderlegde) man bij de ticket office in de top 10 van mooiste grotten in de wereld. De tour begon pas over 2 uur maar we konden eerst nog een self- guided tour doen door wat toegankelijker grotten. Met zo'n telefoontje aan je oor die je van allerlei ontzettend boeiende dit-ga-je-toch-nooit-onthouden informatie geeft. De enige die het hele verhaal heeft afgeluisterd was Levi. Die liep er als volleerd geïnteresseerde toerist bij met de godganse wandeling dat ding aan z'n oor. En als er een nieuw verhaaltje ingestart moest worden dan gaf hij hem met een uiterst serieus gezicht aan ons, we startten het nieuwe verhaaltje in en meneer liep weer verder. Het was enorm vermakelijk. En dat vonden uiteraard niet alleen wij. We passeerden nog een enorme groep Japanners en menig maal is Levi door hen op de foto gezet. Inmiddels zijn we daar een beetje aan gewend. Ook bij Scenic World waren er al enkele Japanners die graag een kiekje van ons mooie blonde kind schoten, uiteraard hebben wij hier alle begrip voor ;) want ja, het is natuurlijk ook het mooiste kind op deze wereldbol, en wij kunnen het weten want we zijn nu Down Under. Goed, waar was ik gebleven. Oja, de grotten. Prachtig mooi kristal en zeer indrukwekkend, ware het niet dat Maarten ziek was en zich daardoor niet heel happy voelde in het claustrofobische sfeertje. Levi was ook al enigszins ziek geweest 2 dagen geleden, dus we wachten nu op Judith...
Maar wel genoten van de grotten, alleen gauw weer door. Gereden naar het zuiden. Hadden nog niet echt een plan. Kiama leek ons wel wat, free camping in de buurt opgezocht, er stond zonder toilet maar dat konden we ons niet voorstellen. Om 20 uur gearriveerd: jahoor geen toilet! Nou dat was niet wat, zeker niet met een zieke Maarten. Dichtstbijzijnde was 30 km verderop. Rijden dan maar. Inmiddels aardig moe, en het was echt letterlijk in the middle of nowhere, in de bergen in een national park. Haarspeldbochten volgden elkaar op en met adviessnelheid 15 km per uur een haarspeldbocht steil omhoog nemen in het pikkedonker en dan een tegenligger hebben..... Pfff ik heb het overleefd dacht ik letterlijk.. Maargoed, wel de beloning met een Wombat (een wom-wat?). We kenden het beestje niet, uberschattig, liep over de weg te hobbelen, midden voor onze camper: een kruising tussen een wollig beertje en een everzwijntje lijkt het, een Wombat dus..
Onze camper neergestald en de volgende ochtend uiteraard weer erg nieuwsgierig naar de omgeving; erg mooi!! Naast ons stonden Paula en Paulus de boskabouters, je mocht hier maximaal 2 weken staan, maar we vermoedden dat ze hier al iets langer verbleven... We stonden midden in het bos bij een watertje waar je in kon zwemmen, wij denken dat ze daarin ook hun was deden (want dat hing te drogen en er was echt geen masjiene in de buurt!).
Nougoed, de rit vervolgd en om 10:00 uur stonden we op een mooie camping in Kiama, direct aan zee. Met een nog zieke Maarten en een wat vermoeide ik, een heerlijk dagje aan het zwembad geploft, het was weer 27 graden, zonnetje scheen en dit was wel even goed bijkomen na al ons avontuur van de afgelopen dagen. Smiddags nog een wandelingetje langs de kust naar een blowhole gemaakt (rotsen waar het water van de zee uit komt knallen door de hoge druk) en Savonds weer heel op tijd gaan slapen. 
Vandaag weer een dagje minder weer, ongeveer 20 graden, stormachtig, wat lichte regen en het begint nu wat te onweren. Deze dag gebruiken we om de rest van onze route uit te stippelen, we hebben de landkaart van Australië tegen onze campermuur aangeplakt en zijn druk bezig met research. Hebben onszelf getrakteerd op 24 uur wifi en zijn daar flink gebruik van aan het maken. De route (voor geïnteresseerden) zoals hij nu lijkt te worden: Eden, Lakes Entrance, Melbourne, Robe, Adelaide, Port Lincoln, Ceduna, Esperance, Albany, Margaret River, Rockingham, Perth. En daar kan nog ALLES aan veranderen. 
Nou dit was hem weer, de verhalen worden steeds langer, waarvoor mijn oprechte excuus, maar never a dull moment laten we maar zeggen ;).
Heel veel liefs!!
En dan nog dit:
- We zaten gister precies op de helft van onze trip! We hebben nu 4 weken gehad en nog 4 weken te gaan!
- Hetgene waar ik bang voor was gebeurt: Levi krijgt weer tandjes. Alleen heeft z'n mondje het verzonnen om letterlijk ALLE 4 de hoektandjes tegelijk door te laten komen. Wonderlijk genoeg heeft hij er nog geen zichtbare last van terwijl er al 2 van de 4 volledig door zijn. Fingers crossed dan maar.