Happy Aussies Day vanaf Byron Bay!!

Vandaag is het Australian Day in Australië. Een soort koninginnedag maar dan in het blauw ;). Ze vieren hiermee de 'verjaardag' van Australië, vanaf het moment dat de Engelsen zich hier vestigden. De Aboriginals vieren het niet, zij noemen het ook wel invasion day. Hier in Byron Bay is het letterlijk in het water gevallen maar daarover straks meer. Eerst weer even terug naar waar we gebleven waren.
Ons tripje naar Daydream Island was dus heerlijk, ook een fijne laatste dag gehad en daarna hadden we een wat wilder plan. De volgende stop (Noosa) lag namelijk 1000 km zuidelijker, en om dat overdag achter elkaar te moeten rijden is niet te doen met een klein mannetje achterin. Het plan was dus als volgt: savonds het eerste stuk (met de wetenschap dat Levi dan sowieso slaapt) en ergens een free camping opzoeken en dan overdag het tweede stuk. Free campings heb je hier in Australië veel, met name voor campers is het ideaal, je mag er gewoon je campertje (of tentje of wat dan ook) neerzetten en er is een primitief toiletgebouwtje. Vaak mag je er niet langer dan 48 uur staan, maar voor ons doel was het perfect. Nadat we een hapje hadden gegeten bij een grote gele M (ernstig: Levi herkent ze inmiddels en roept dan heel enthousiast: TEELTUIN!! Naar de speelgelegenheden die ze overal hebben en ideaal zijn) gingen we op pad. Na een minuut of 30 ging het regenen, het was inmiddels donker en met nergens lantarenpalen was dat niet heel ideaal, maargoed, snelheid beetje aanpassen en even wennen.. Ging goed. Na een minuut of 40 draaide er een Road-Truck vanaf een tankstation out-of-the-blue de weg op, Maarten op de rem, Road-Truck die achter ons zat ook, en met enkel wat adrenaline in ons bloed de weg veilig kunnen vervolgen... Echter.... Nog geen 10 minuten later springt er een ENORME kangoeroe voor onze bus... In het donker, in de regen, na de adrenaline van de Road-Truck.... We hadden eerder al een keer uitgebreid ons plan besproken wat te doen bij op de weg hoppende kangoeroes. Het plan was: voorzichtig remmen, stuur recht houden, hoogstens heel lichtjes uitwijken en vooral geen capriolen uithalen om z'n leven te redden. Het ging (bijna) volledig volgens plan. In een flits van een seconde (je rijdt 100 en die kangoeroe is er INEENS) kijk je het prachtige beest RECHT in zijn ogen (hij ziet waarschijnlijk hele felle grootlicht-koplampen), Maarten remt voorzichtig, wijkt iets uit naar rechts (kangoeroe liep naar links) het beest draait zich om en hopt terug naar rechts en KLABAMMM hartstikke morsdood aan de overkant van de weg.......
Twee seconde doodstil en daarna (waarschijnlijk van de spanning) proestten we het uit van het lachen.... (rare reactie, I know) WAT was hier gebeurd, en vooral, hoe ziet de bus eruit, is er schade, we rijden nog, geen bloedspatters op de vooruit. Bij een tankstation gestopt en gekeken, in ons hoofd hadden we een inmiddels met bloed besmeurde bus bedacht met een kangoeroe staart uit de grill slingerend maar behalve een omgebogen nummerplaat en een wat lichte schade aan de bumper niets spannends. Doorrijden dan maar en morgen even bellen. En niet geheel onbelangrijk een gewijzigd kangoeroe-plan: voorzichtig remmen, flink toeteren, NIET van koers veranderen (vooral voorspelbaar blijven voor die sufferds) en ongewijzigd: geen capriolen uithalen.
Maargoed, nadat we in een uur tijd 3 obstakels hadden gehad wel even goed nagedacht of dit wel verstandig was. We zouden het nog maximaal een uurtje aankijken en als dit een voorbode was voor de hele rit, er dan maar mee kappen. Gelukkig was dat niet zo. Het klaarde op, het was heerlijk rustig op de weg, Judith heeft enkel nog een roofvogel tegen de voorruit dood gereden en rond 02 uur snachts zetten we ons campertje neer op een free camping zo'n ruime 500 km verderop. Bij het wakker worden in de ochtend zagen we pas hoe ontzettend mooi (en groot en druk) het daar was. We stonden aan een hele mooie rivier, de 'camping' strekte zich enorm ver uit, en we waren niet de enige, overal stonden her en der campers en vouwwagens. Een ervaring apart. Lekker ontbeten en doorgereden naar Noosa. De zon scheen, we hadden een heerlijk plekje, nog even het zwembad ingeplonst, lekker pastaatje gekookt (voor de mensen die zich zorgen maken om ons eetpatroon: met verse tomaat, courgette, paprika en ui erin) en nog 2 wasjes gedraaid en buiten opgehangen. Vroeg naar bed want we waren moe van de lange reis. Ergens midden in de nacht, geen idee hoe laat het was, opgeschrikt door regendruppels. Met mijn slaperige hoofd naar buiten gegaan, alle was en levi's speelplekje (picknickkleed en tas met speelgoedjes :D) binnen gehaald en vanaf dat moment is het gaan regenen, regenen, regenen, regenen.... Geloof me, Nederland is er niets bij. Nadat we de volgende ochtend de camper volledig weer geherorganiseerd hadden (het was er nu tenminste uit te houden) smiddags in de stromende regen toch maar Noosa ingegaan. Noosa wilden we bezoeken vanwege mooie natuur, een mooi national park en rivier... Daar kwam natuurlijk niets van met dit weer. Gezien de voorspellingen waren dat het de komende 7 dagen niet zou ophouden met onafgebroken subtropisch plenzen is het bij niet meer gebleven dan wat lunchen, winkelen, koffie drinken en een river cruise maken die overdekt was. Door naar de zon!! Dachten we, het ging goed, Byron Bay was de volgende bestemming, zijn gister gaan rijden en waren er zo (3,5 uur  rijden is peanuts). De zon scheen, het was droog. Nog even Byron Bay in geweest savonds en mijn oude hostel opgezocht. Raar om te zien dat het nu geen hostel meer is maar een schooltje. We hebben onze ogen uitgekeken naar alle mensen die niet op aarde zijn voor ons gevoel. Byron Bay is een ontzettend gezellig maar zeer excentriek hippie/backpackers dorpje. En dat is de afgelopen 9 jaar er zeker niet minder op geworden. De helft loopt stoned te zijn, de andere helft is gewoon niet van deze wereld. Zeer vermakelijk voor ons (naar mijn mening) toch redelijk nuchtere mensen. Maar het sfeertje is hartstikke gezellig en de stranden zijn prachtig. We staan met onze camper zo'n 20 meter van een prachtig strand, mogen niet klagen. Vannacht heeft het wat geregend maar vanmorgen was het een soort van droog en zijn we de woeste wandeling naar de vuurtoren gaan maken, echt prachtig supermooi maar je raadt het al: tot op het bot doorweekt kwamen we terug. En daar zitten we nu op Aussie day, in ons campertje, na een warme kop cupasoup, uitkijkend op de woeste zee met haar vele surfers. Het blijft nog regenen tot en met dinsdag. Morgen gaat Maarten hier surfen, daarna zakken we verder naar beneden naar Sydney. Weer een gedeelte savonds en maandag overdag. Dinsdag gaan we de Blue Mountains bezoeken bij Sydney; we gaan de railway doen en de grotten in (beide geschikt met regen ;) ) en daarna zien we weer verder. We gaan dan nog weer zuidelijker, met temperaturen van op dit moment rond de 20 graden.... Brrrrrrrrr.... Dus voorlopig even geen zonnige foto's meer van onze kant. 
Excuses voor weer een enorm lang verhaal, maar het avontuur staat aan onze kant op dit moment zullen we maar zeggen.

Heel veel liefs ;)