Eden, Lakes Entrance, Wilsons Promontory en Melbourne

Terwijl ik de titel opschrijf schrik ik me een hoedje wat ik allemaal nog moet vertellen, zijn we echt in de tussentijd al op AL die plekken geweest?! Ja blijkbaar gaat het echt zo snel... Bijna anderhalve week verder alweer.
Goed, we waren gebleven in Kiama. De dag dat ik het laatste blog schreef was het regenachtig, en hebben we de route uitgestippeld voor deel 2. De volgende dag eerst Kiama het dorpje nog even in geweest en we waren er over uit dat we daar best wel konden wonen (nee, niet gevreesd, wij met onze Nederlandse beroepen zullen niet gauw emigreren ;) ). Een mooi dorp met alleen maar aardige mensen en een prachtige kust. Maarten en Levi moesten hoognodig naar de kapper dus dat eerst gedaan, voor Levi was het zelfs zijn allereerste kappersbezoekje! Na de laatste keer dat ik het deed hadden we besloten dat er nu toch maar een professional aan te pas moest komen en dat werd dus hier in Australië! Het ging hartstikke goed, hij bleef netjes stil zitten en vond het gepruts aan zijn hoofd geen probleem. Daarna nog even wat gelunched en doorgereden naar Eden. Omdat we alles zo op ons dooie gemakje hadden gedaan, kwamen we pas om 19:00 uur aan in Eden en alle campings waren inmiddels dicht, dus op de free camping gaan staan 20 km verderop. Het was nog licht toen we aankwamen en het was echt een supermooie camping! Er waren vuurplaatsjes en er was al 1 vuurtje brandende. Flink hout gesprokkeld met z'n drietjes en binnen no time had Maarten een expeditie-robinson-is-er-niets-bij-vuurtje!! Ondertussen lekker eten gekookt en toen het al donker was schoven 2 Fransen en een Portugees bij ons aan de tafel (en aan het vuurtje) en hebben we met z'n allen tot een uur of 23:00 een supergezellige avond gehad. Ondertussen werden we naast Fransen en een Portugees ook vergezeld door 3 possums die letterlijk aan onze voeten liepen (zie foto's). En naast het licht van het vuurtje waren er ook nog eens miljoenen mooie sterren, het was echt een super avond!
De volgende ochtend naar de gewone camping gereden aan zee, waar we een heel mooi plekje aan het strand hadden. Hebben er een heerlijk stranddagje van gemaakt en Savonds gekookt bij de BBQ plaats aan zee, was ook echt weer te idyllisch voor woorden. Ook hiervan zijn inmiddels de foto's te vinden op deze reislogger.
Nougoed, kort bezoekje aan Eden, had verder ook niet heel veel te bieden naast mooie stranden en voor het eerst in deze vakantie moesten we ook verder want ik had een afspraak met een verloskundige in het verschiet maar daarover straks meer. De volgende dag dus doorgereden naar Lakes Entrance en terwijl we de zuidelijke staat Victoria inreden zagen we de gevolgen van de bosbranden. Niet zozeer dat alles platgebrand was, maar je zag hele stukken bos volledig door de hitte vernield (ook foto van online gezet). In plaats van bruine stammen met groene bladeren waren het zwart verkoolde stammen met rood/bruine dode bladeren eraan, heel apart om te zien, want dat is tenslotte nog maar kort geleden gebeurd.
In Lakes Entrance hadden we een erg mooie camping. Savonds wilden we lekker uit eten aan zee maar het dorpje viel erg tegen, weinig leven te bekennen, uiteindelijk enige restaurantje gepakt wat open was op maandagavond, en daar hebben we echt verrassend heer-lijk gegeten! 
De volgende dag een bootje gehuurd. Lakes Entrance is een plaatsje (de naam zegt het al) die een verbinding heeft van de zee met 3 opeenvolgende zoutwater meren. Het was een heerlijk zonnige dag en het motorbootje was echt ideaal om lekker die meren op te gaan! Levi droeg vol trots zijn zwemvestje en heeft enthousiast papa helpen sturen!! De natuur was erg mooi, het boottochtje was perfect totdat.. Ik in de verte wat grijs geglinster door het water zag springen, uit nieuwsgierigheid er naar toe. Het waren vinnen.. hier in een meer? Het duurde even totdat het doordrong, maar het waren echt dolfijnen! Heel voorzichtig geprobeerd er naar toe te varen, je weet tenslotte niet in hoeverre je motorbootje gevaarlijk is voor ze, maar wat er gebeurde was wel heel bijzonder; terwijl wij in alle voorzichtigheid een metertje of 10 afstand hielden kwamen zij naar onze boot toe gezwommen!! In de buurt waren geen andere boten, ze kwamen echt op ons af. We hebben ze op de filmpjes geteld en een groep van zo'n 7-8 dolfijnen hebben ongeveer 10-15 minuten om ons heen gecirkeld, onder en naast de boot gesprongen, we hadden ze kunnen aaien.... En dan zit je daar, in een piepklein bootje, zo dichtbij kom je nooit meer denk je dan.. Kippenvel op je armen... Het was echt superbijzonder.
Je begrijpt dat we volledig de tijd vergeten waren en we nog moesten haasten om op tijd terug te zijn, maar nog volledig sprakeloos kwamen we het bootje af, een middag met een gouden randje.
Goed, de volgende dag moesten we dus alweer verder. Naar Wilsons Promontory. Een enorm huge National Park in het meest zuidelijke puntje van het vasteland. Het was een warme dag en het park staat naast zijn mooie natuur in de bergen gelukkig ook bekend om zijn prachtige stranden. Er zit een camping in het park aan het strand die ze zo hebben opgezet dat je het gevoel hebt midden in de natuur te staan, maar wel met de luxe van een warme douche en een schoon toilet. De camping grenst aan het strand en nadat we ons campertje neer hadden gezet eerst maar besloten het strand te bezoeken en de wandeling te bewaren voor als het wat was afgekoeld. Het strand lag in een baai tussen de bergen en was enorm breed. Water wat zo helder was, dat je meer zicht had dan in een gemiddeld chloorzwembad. Aangezien Maarten mij op deze manier tesamen met het feit dat de temperatuur aangenaam genoeg was voor mij (alias koukleum) had overtuigd, moest ik er toch wel even een duik in nemen. Je begrijpt dat als het water zo helder is, de zee ook heel rustig moet zijn.. Maar schijn bedriegt. Ik stond dapper al tot en met mijn buik in het water toen er ineens uit het niets een Enorme Gigantische Golf op kwam doemen! In een spli-second maar besloten dat het enige wat ik kon doen er doorheen springen was en nadat ik bekomen was van het gerollebol in het water en mijn bikini weer rechtzat kwam de volgende en de volgende en de volgende! Het was een wilde bedoening en zowel ik als het franse meisje naast me die hetzelfde tafereel overkomen was, kwamen niet meer bij van het lachen en zeewater proesten. Heerlijk middagje nog even aan het strand gehad en na het eten, toen het weer wat aangenamer was, een mooie wandeling door het park gemaakt. Er waren van de 26 wandelingen zowaar 4 buggy-geschikte en door twee van deze te combineren hebben we een uur lang heerlijk door het mooie park kunnen lopen. Gehoopt op een heleboel wildlife maar op wat konijnen, meeuwen en papegaaien na geen geluk gehad op dit gebied. Wel stuitte Judith bij haar nachtelijkse toiletbezoekje op een kleine wombat.
De volgende morgen richting Melbourne! Want om 14:00 uur daar de afspraak met de verloskundige. Via internet een verloskundige (en geen hospital want daar zat ik nou net niet op te wachten) opgezocht voor mijn controleafspraak. Na kennismaking kwam het gesprek al gauw op ons mooie vak. Ze had verder geen afspraken staan en we waren bij haar thuis en  pas na bijna 1,5 uur verder liep ik de deur weer uit. Haar manier van werken (4-6 bevallingen per maand per verloskundige, persoonlijke zorg gedeeld met 2 verloskundigen, alle tijd voor de clienten, continiuteit van zorg kunnen bieden) vond ik erg inspirerend en zij de mijne (het niet altijd bereikbaar hoeven zijn, het praktisch werkbare), en ze konden nog wel wat ervaring van Nederlandse midwives gebruiken in Melbourne. Ze begeleid veel thuisbevallingen en die expertise hebben wij natuurlijk als geen ander. Maar wederom: we gaan niet emigreren ;). Oja en met mijn eigen zwangerschap was natuurlijk ook alles goed, maar dat besloeg nog geen 10 minuten van mijn bezoekje denk ik.
Daarna doorgereden naar onze camping in Melbourne want de volgende dag hadden we een rustdagje ingepland. Lekker niets doen. Yeah right. De volgende morgen: hmmm we hebben toch wel zin om even wat te doen, zullen we op het gemakje even de city ingaan? Goed plan. Zeven uurtjes later pas weer doodop terug bij de camping maar een heerlijk dagje in Melbourne gehad en eindelijk alle foto's op de website kunnen zetten! 
Zaterdag wederom een dagje Melbourne gepland. Nadat we op ons gemakje ergens een lekkere koffie hadden gehad besloten om fietsen te huren. Terwijl we naar de fietsverhuurder liepen stuitten we op een soort van marktje (dachten we). Leuk, even kijken. Blijken we terecht te zijn gekomen in het jaarlijkse Latin Festival!! Het duurde nog tot 9 uur savonds, dus eerst toch maar ons rondje op de fiets en dan daarna weer terug richting het festival. We hebben gefietst naar de Botanische Tuinen, die hier echt supersupermooi waren, veel mooier nog dan in Brisbane! En daarna door naar het strand, even wat gedronken en via een mooi fietspadje weer terug. En dan vliegen 3 uurtjes voorbij. Om 17:00 uur moesten de fietsen weer terug zijn, sjezen natuurlijk weer. Levi zat achterop in een stoeltje en vond het fietsen prachtig. Wel viel hij uiteraard nog hartstikke in slaap waardoor Maarten met een hand ongeveer een uur lang zijn hoofd moest vasthouden, maar dat mocht de pret niet drukken ;). Na het fietsen eerst heerlijk gegeten aan de rivier nabij het festival en daarna met Levi in de buggy het festival op. Bij een live bandje eerst een tijdje staan kijken en daarna de buggy maar front-row geparkeerd en op slippers in de zon heeeeeeerlijk eindelijk weer eens lekker salsa gedanst!! Man, wat kan een mens dat missen! Later nog een dansje bij de plek waar een DJ draaide en onze avond was weer goed! Levi was te moe om te reageren, zat rustig in zijn buggy naar zijn ouders te kijken en vond het prima dat we hem parkeerden en zelf op straat stonden te dansen. Fijn voor ons.
Zondag was het dan eindelijk de dag dat Maarten zou gaan surfen: ongeveer 1,5 uur rijden ten zuiden van Melbourne in surfwalhalla Torquay. Vroeg op, wekkertje gezet (inmiddels worden we pas om 9 uur wakker met z'n drieen) want we moesten om 9:30 in Torquay zijn. Maarten had eerst les van 10 tot 12 en 's middags van 14 tot 16. Levi en ik vermaakten ons op het strand, lekker weer en veel foto's van Maarten maken natuurlijk. Het ging hem verdomd goed af. Waar ik 9 jaar geleden pas na 3 uur surfen ongeveer 2x rechtop mijn plank stond, lukte Maarten het al na een minuut of 10. De rust tussendoor was wel nodig en het tweede gedeelte waarin Maarten prive les kreeg (omdat de rest te moe was vermoed ik) was na 1,5 uur door uitputting ook mooi genoeg geweest. Gistermiddag daarna doorgereden naar Apollo Bay. Onze start van de Great Ocean Road. Meer over de Great Ocean Road in het volgende blog, anders wordt het allemaal echt teveel en overdaad schaadt laten we maar zeggen. 
Op het moment zitten we even twee nachtjes in Apollo Bay en vermaakt Levi zich met zijn Duitse buren. Hij zit nu Nudels mit boter te eten bij z'n vriendjes en voelt zich er prima thuis, erg vermakelijk ook weer.
Nou volgende keer weer meer. Heel veel liefs!!

Oja en natuurlijk nog dit:
- ook bij ons zit het wel eens tegen en Levi is niet al-tijd voorbeeldig op het moment: z'n 4 hoektandjes spelen hem parten en doen af en toe vreselijk pijn, keihard krijsen, niets helpt. Gelukkig zijn we gewapend met paracetamol, een bijtring en 48 (!) waterijsjes.
- naast tandjes komt ook de peuterpubertijd aanzetten: manipuleren, grenzen verkennen en driftbuien, niet veel, maar af en toe.......
- Levi is nog steeds dol op meisjes.. In ieder stadje een ander schatje en zodra er iets van het vrouwelijk geslacht rondloopt gooit hij zijn charmes in de strijd. Jongetjes vindt hij over het algemeen een stuk minder interessant.